opera.info.plSzanowni Państwo,

Uprzejmie informujemy, że podjęliśmy decyzję o zamknięciu serwisu opera.info.pl w dotychczasowej formule. Po trzech latach naszej intensywnej pracy nad stworzeniem wortalu społecznościowego  poświęconego sztuce operowej, uznaliśmy ten projekt za niemożliwy do zrealizowania. Z przykrością stwierdzamy, że nie udało nam się przekonać naszych czytelników do podjęcia wysiłku współtworzenia treści publikowanych na opera.info.pl  Tylko garstka entuzjastów opery wsparła nasze starania, pisząc teksty, publikując komentarze i dzieląc się z innymi cennymi informacjami.  Wszystkim naszym współautorom oraz sympatykom opera.info.pl z całego serca dziękujemy.  Bez Państwa wsparcia, niniejszy tekst zostałby opublikowany znacznie wcześniej.

Szanowni Państwo,

Jest naszym zamiarem, aby strona internetowa opera.info.pl, w niedalekiej przyszłości powróciła w nowej formie do swoich czytelników. Nadal będzie to przedsięwzięcie czysto hobbistyczne, ale o innym charakterze i innych rozmiarach. Zasadniczy cel, nie ulegnie jednak zmianie. W dalszym ciągu będziemy opowiadać o operze, która bardzo potrzebuje wsparcia jej miłośników.

Jeszcze raz dziękujemy wszystkim sympatykom opera.info.pl za uwagę, którą poświęciliście Państwo naszemu przedsięwzięciu.

Serdecznie Wszystkich Państwa pozdrawiamy,

Beata i Michał Olszewscy
opera.info.pl - 11/05/2015

Jeśli chcecie przesłać nam Państwo wiadomość, prosimy o skorzystanie z formularza kontaktowego. Dziękujemy :)

 

Jednocześnie informujemy, że nadal aktywny jest profil opera.info.pl w serwisie społecznościowym Facebook.

opera228

 

 

 

Wiadomości

Relacje ze Świata

Royal Opera House we własnym fotelu

Autor: Jacek Kornak

British flag Angielska wersja językowa

 

Jacek Kornak
Don Giovanni ROH DVD okładka
Kliknij, aby powiększyć / click to magnify

Wydawnictwo Opus Arte już od kilku lat prezentuje wybrane pozycje z londyńskiej Royal Opera House na DVD. Ich nagrania to dobra okazja do zapoznania się z ostatnimi produkcjami z Covent Garden szczególnie dla tych, którzy nie są w stanie osobiście wybrać się do Londynu, aby zobaczyć na żywo przedstawienia w Royal Opera House. Według mnie spośród DVD, które pojawiły się na rynku w tym roku na szczególną uwagę zasługują “Don Giovanni” oraz “Parsifal”.

Nagranie “Don Giovanniego” pochodzi z lutego 2014. To kolejna produkcja Kaspera Holtena, dyrektora opery w ROH. Jego “Don Giovanni” to nieco symboliczna, podszyta psychoanalizą opowieść o pożądaniu, ale także o odkrywaniu oraz zapominaniu samego siebie. Don Giovanni nie jest tutaj realistyczną postacią, to pewien fantazmat wywodzący się z seksualnej opresji. Scenografia w tym przedstawieniu to obrotowa konstrukcja, która ewokuje labirynt podświadomości. Stylowe kostiumy przywodzą skojarzenia z epoką wiktoriańską. Holten posługuje się często projekcjami video, zapewne aby jeszcze bardziej uzmysłowić widzom, że “Don Giovanni” to nie realistyczna historia, lecz swoista przypowieść. Oglądając tę produkcję mam wrażenie, że mimo iż koncepcja Holtena jest spójna i zrozumiała, to brakuje jej pewnej subtelności, natomiast efekty video są momentami nie tylko zbędne, ale wręcz nieco irytujące i powodujące pewne wizualne zmęczenie. Natomiast Holtenowi udało się świetnie rozpracować tę operę od strony aktorskiej. Śpiewacy grają z dużym zaangażowaniem, a w wielu duetach wyraźnie czuje się w powietrzu chemię pożądania.

W obsadzie znaleźli się mozartowscy eksperci. W tytułowej roli możemy usłyszeć Mariusza Kwietnia, natomiast w pozostałych rolach Alex Esposito jako Leporello, Malin Byström jako Donna Anna, Veronique Gens jako Donna Elvira, Elizabeth Watts jako Zerlina. Generalnie jest to wokalnie dość dobre wykonanie, ale jednak miałem wrażenie, że tych śpiewaków byłoby stać na więcej. Najlepszy wokalnie jest Alex Esposito. Każda jego fraza jest wyrazista, pełna znaczeń i emocji, a o to przecież chodzi w operze. Mariusz Kwiecień potrafi oczarować swoim głosem, jego legata były prawdziwie uwodzicielskie, ale potrafił też wykrzesać z siebie sporo dramatyzmu. Reszta obsady w tyle. Veronique Gens momentami śpiewała zbyt mocno, co brzmiało w przypadku jej lekkiego głosu nieco dziwnie. Lubię ekspresyjny głos Malin Byström, ale w tym przypadku trochę zabrakło delikatności i pewnej subtelności. Spośród kobiet najlepsza okazała się Elizabeth Watts, która śpiewała pewnie, z techniczną perfekcją i klasycystyczną elegancją. Najsłabszym ogniwem tej produkcji jest dyrygent Nicola Luisotti, który prowadzi “Don Giovanniego” dość dramatycznie, ale gdzieś umyka mu bogactwo mozartowskiej orkiestracji.

Parsifal Royal Opera House DVD okładka
Kliknij, aby powiększyć / click to magnify

“Parsifal” to opera niemal niemożliwa do wystawienia. Tutaj znacznie ważniejsza niż akcja jest określona idea, filozoficzna wizja Wagnera, dlatego reżyser jest najczęściej skazany na porażkę próbując nadać abstrakcyjnym ideom konkretne wizualne kształty. Pochodzącej z grudnia 2013 produkcji “Parsifala” jednak w znacznej mierze udaje się zilustrować wagnerowską wizję humanizmu. Langridge, reżyser zdecydował się tutaj na dość subtelny symbolizm. Jego “Parsifal” to przypowieść o sacrum, które zawsze jest naznaczone przemocą oraz o zmaganiu z tym, co ogranicza ludzką egzystencję.

Scenografia, o którą zadbała Alison Chitty składa się z geometrycznych figur, sześcianów, które znajdziemy w różnych konfiguracjach. To linie i przestrzenie, które ograniczają, ale które zarazem oferują transgresję. To na tej płaszczyźnie rozgrywa się dramat Wagnera, który w reżyserii Langridge uzyskuje antyreligijny wymiar. Odpowiedzią na zagubienie nie jest sacrum, ale empatia. Wagnerowski humanizm jest przedstawiony przez reżysera w sposób subtelny, bez jednoznaczności, ani narzucania się. W ostatniej scenie, w której Parsifal odsłania sanktuarium, aby przewodniczyć rytuałom Graala, widzimy, że sanktuarium jest puste. W miejsce więzi z sacrum Parsifal oferuje więzi międzyludzkie. Kolejnym niezwykle ciekawym elementem tej opery są relacje między płciami oraz sama idea płci. Myślę, że “Parsifal” może się ciekawie wpisać w dyskusję o gender. Rycerze Graala żyją w napięciu i strachu o swoją męskość. Oni muszą trzymać swą męskość pod kontrolą, ale zarazem owa idea panowania nad męskością okazuje się niewiele warta przy konfrontacji z pokusami Klingsora. Klingsor to figura eunucha/Don Giovanniego, jest on wykastrowany, ale zarazem posiada kobiety, które mu służą i wykonują wszystkie jego rozkazy. Klingsor jest swoistą heteroseksualną fantazją, która spaja ideę niemożliwej męskości. Gdy Klingsor zostaje zabity przez Parsifala nagle wspólnota rycerzy Graala się rozpada, ponieważ to, co ich spajało, to była idea owego wykluczonego spośród nich i kuszącego ich Klingsora. Parsifal, który jest obojętny na kobiece wdzięki, przynosi rycerzom alternatywną ideę męskości pojednanej. Męskości, która nie musi istnieć w opozycji do czegoś zewnętrznego, pełnej napięcia i lęku, ale męskości różnorodnej i wielowymiarowej.

Muzyczne przedstawienie to przygotował Antonio Pappano. Dyrygent ten posiada niesłychane wyczucie dramatyzmu, ale zarazem panuje nad orkiestrą w najdrobniejszych szczegółach. Pappano nie daje się ponieść ekspresyjnym momentom u Wagnera, wszystko u tego dyrygenta jest elementem całościowej spójnej interpretacji tego wspaniałego muzycznego misterium.

W roli tytułowej występuje nowozelandzki tenor Simon O’Neill, który zaśpiewał swoją rolę wyraziście oraz z emocjonalną głębią. Jednak według mnie najjaśniejszą gwiazdą tego nagrania jest Rene Pape, który wcielił się w postać Gurnemanza, rycerza Graala. Pape śpiewa pewnie, ma w głosie autorytet, ale też i liryzm. Pape zachwycił mnie nieskazitelną techniką, która w połączeniu z jego zmysłem interpretacyjnym sprawia, że nie sposób jest zapomnieć takiego wykonania. Wspaniałą rolę Kundry wykreowała Angela Denoke. Ta niemiecka sopranistka dysponuje intensywnym, przenikliwym głosem, który świetnie pasował do tajemniczej postaci Kundry. Ciekawie, bo dość lekko, ale interpretacyjnie bardzo poruszająco rolę Amfortasa wykreował Gerald Finley. Natomiast jego przeciwnik Klingsor był wykonany przez mocny i zdecydowany głos Willarda W. Whita.

Jacek Kornak

(Na opera.info.pl ukazała się też relacja Beaty i Michała z "Parsifala" w Royal Opera House - "Parsifal" w Royal Opera House - przy. red.)

  • Nie znaleziono komentarzy
Zamieszczanie komentarzy wymaga zalogowania. Jako niezarejestrowany możesz skorzystać z Księgi Gości / Visitors may leave their comments in the Guest Book

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na ich stosowanie na stronach opera.info.pl Czytaj więcej…

Rozumiem i akceptuję

To My

Szanowni Państwo,

W związku z wprowadzeniem nowych regulacji w polskim prawie, jesteśmy zobowiązani poinformować Państwa jako Czytelników i Uzytkowników serwisu opera.info.pl, że nasze strony wykorzystują technologię plików cookies (po polsku "ciasteczek"), podobnie jak praktycznie wszystkie inne serwisy internetowe na świecie.

Informacje zapisane za pomocą cookies są wykorzystywane w celach statystycznych oraz w celu dostosowania naszego serwisu do indywidualnych preferencji naszych Użytkowników. Stosowanie cookies jest niezbędne, aby serwis opera.info.pl mógł dostarczać treści i funkcjonalności w zaprojektowanym zakresie. Każdy Czytelnik lub Użytkownik opera.info.pl może zmienić ustawienia dotyczące technologii cookies, dostosowując konfigurację programu internetowego, za pomocą którego korzysta z zasobów internetu, do własnych wymagań. Dla ułatwienia podajemy poniżej adresy stron interentowych, z których możecie Państwo dowiedzieć się jak modyfikuje się ustawienia w przeglądarkach, z których zazwyczaj korzystacie:

Firefox - włączanie i wyłączanie obsługi ciasteczek;

Internet Explorer - resetowanie ustawień programu Internet Explorer;

Chrome - zarządzanie plikami cookie i danymi stron;

Opera - ciasteczka;

Safari - manage cookies;

Korzystanie przez Państwa z serwisu internetowego opera.info.pl (zgodnie z naszą Polityką prywatności) oznacza, że wyrażają Państwo zgodę aby cookies były zapisywane w pamięci wykorzystywanego przez Państwa urządzenia zgodnie z aktualnymi ustawieniami Państwa przeglądarki.

Beata i Michał opera.info.pl

 

gb bigThis is information about cookies technology being used by opera.info.pl You always may change your settings. If you continue without it we'll assume that you accept all cookies on our website :)